เสื้อเต๋าคชา เราออกแบบเอง  collection แรก โดย duckitect studio 
 
concept ที่ออกแบบเสื้อ ฟค เต๋าคชาตัวนี้ออกมา
อย่างแรกเลยคือ เราไม่กล้าใส่เสื้อแฟนคลับที่เห็นแล้วรู้เลยว่าเป็นเสื้อแฟนคลับ 
เลยลองออกแบบมาหลาๆยอันให้ทุกๆคนช่วยกันโหวด และลายนี้ก็ได้รับเลือก
 
ก็หวังว่าเสื้อนี้จะเป็นเสื้อแฟนคลับสำหรับคนขี้อายที่อยากใส่เสื้อแฟนคลับแต่ไม่กล้า
หรือ เอาไว้ใส่ได้หลาๆยโอกาส นะคะ
 
 
 
 
 
เปิดจอง!! ตั่งแต่วันที่ 16 - 24 FEB 2012
สั่งจองได้ทาง.. 
email : bee3617@gmail.com
หรือกดสั่งจองได้ที่เว็บนี้เลยนะคะ
https://sites.google.com/site/duckitectshop/ 

ติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่
Tel : 087-5108959
จะโทร / whatsapp / line / sms ได้หมดคะ
twitter : @owner_duck
 

เริ่มโอนเงินได้ตั่งแต่วันที่ 18 - 26 FEB 2012
+วันที่ 26 ปิดรอบจองเสื้อ สั่งทำตามจำนวนที่โอนเงินมาคะ 
+รอผลิตประมาณ 7-10 วัน
+รอจัดส่งอีก 2-5 วัน

ธนาคารกรุงเทพ
ชื่อบัญชี นางสาว อริญชยา วรเศรษฐสิน
เลขที่บัญชี 020-031466-4
สาขา ย่อยมหาวิทยาลัยรังสิต

*เมื่อโอนเสร็จแล้ว แจ้งโอนมาได้เลยนะคะ
จะโทรมา sms หรือ whatsapp ก็ได้คะ
แจ้งจำนวนเงินที่โอน และเวลาคะที่โอนคะ
 
 
ราคา 250 บาท 
ค่าจัดส่งแบบ EMS 40 บาท/ตัวคะ 
ถ้าสั่งสองตัวขึ้นไป ตัวต่อไปคิดค่าจัดส่ง 30 บาทคะ
เช่นสั่ง 1 ตัว 250+40 = 290
สั่ง 2 ตัว 250+250+40+30 = 570
สั่ง 3 ตัว 250+250+250+40+30+30 = 850

ในกรณีนัดรับของ ไม่ต้องเสียเงินค่าจัดส่งคะ
โอนมา 250 บาทเลยคะ
+นัดรับของกับเราได้ที่ ม.รังสิต ทุกวัน จันทร์ - ศุกร์ คะ
+นัดรับตามงานที่เต๋าคชาไป 
*โทรมาสอบถามหรือทวิตเตอร์มาถามได้คะ 
ว่าเราได้ไปหรือไม่ ถ้างานไหนเราไปก็จะหิ้วเสื้อไปให้คะ

edit @ 16 Feb 2012 15:58:56 by ประกาศ!! เป็ดหาย :: เป็ดคุณหละ หายด้วยรึเปล่า?

-คืนวันคริสต์มาส-

ผมกระชับเสื้อคลุมลายสกอตตัวบางเข้าหาร่างกายที่สั่นเบาๆ เดินฝ่าลมหนาวไปตามถนน ที่ผมไม่รู้จัก ..หนุ่มสาววัยรุ่นมากมายในชุดแฟชั่นฤดูหนาว ต่างเดินจับมือ โอบกาย เดินเคียงกันไปเป็นคู่  ร้านรวงสองข้างทางเต็มไปด้วยผู้คน และนักท่องเที่ยว บรรยากาสของคริสต์มาส อบอวนไปตลอดย่านการค้า เพลงคริสต์มาส สีเขียวและแดง กระดิง ไฟประดับ ครอบครัว คู่รัก

..แต่ ณ เวลานี้ ..ผมไม่สนใจอะไรอีกแล้วนอกจากเดินหาป้ายถนนคิมเบอร์รี่ ที่จะนำผมกลับสู่ที่พัก  

 

ที่ที่ผมพอจะรู้ได้ว่าต้องทำอะไรต่อไป

 

.................................................................................................................

 

 

 “ ชา ชา อาทิตย์หน้าว่างไม่มีงาน ชาจะไปไหนรึเปล่า”

“ ไม่รู้สิ ..ทำไมเหรอเต๋า ”  

ผมนั่งจ้องรอยยิ้มมีเลศนัยตรงหน้าอย่างนึกสงสัย นึกสนุกอะไรอยู่กันนะที่ยิ้มแบบนั้น

“ เพื่อนเต๋าสมัยอยู่ออสกลับบ้านเค้าที่ฮองกง เลยชวนให้เต๋าไปหา ” รอยยิ้มหน้าหมั่นไส้ของคนตรงหน้ายังคงส่งมาให้ผม ด้วยตาเป็นประกาย  ...บอกเรื่องนี้ทำไมกันนะ ไม่เห็นจะเข้าใจ

ผมเอียงคอน้อยๆ เป็นเชิงส่งสัญญานถาม

 

“ ไปเป็นเพื่อนหน่อยสิชา ” อ่อ ..จะชวนไปเที่ยว  

ฮองกง ..หน้าไปเที่ยวเหรอ จะเหมือนสิงคโปร์ไหมนะ ไม่ได้อยากไปสักนิด

 

 ..แต่รอยยิ้ม กับสายตาคาดหวังนั้น ...

 

 

“ เดี๋ยวถามม๊าก่อน ”

 

 

..............................................................................................................

 

โอเคเอาเป็นว่าผมแพ้มันไปหนึ่งเก้า ..อีกแล้วสินะ

 

 “ เต๋าขอแม่ชาให้แล้ว ไปนะ “

...แล้วจะให้ผมตอบอะไรได้หละ

 

 

 

“ แม่ฝากชาด้วยนะลูก ” ผมมองหน้าแม่ สลับกับมองหน้าเต๋า คือผมก็ยืนออยู่ตรงนี้ด้วยนะครับแม่  ไอ้เคนท์ก็ยืนอยู่ ฝากกันเป็นเด็กๆไปได้ ผมอายน้องมันนะ

“ ไม่ต้องห่วงครับแม่ จะดูไม่ให้ไปเดินหลงที่ไหนแน่นอนครับ ” รอยยิ้มหน้าหมั่นไส้นั่นอีกแล้ว แม่อย่าหลงกลเชียวนะ

“ นี่แหนะ ”

“ โอ้ย เจ็บนะชา ” คนตรงหน้าบิดแขนไปมา ..เจ็บจริงรึเปล่านะ เมื่อกี้ก็.... ตีไปเต็มแรงอยู่

แล้วแม่จะหัวเราะคิกคักทำไม ..เข้าข้างกันเหลือเกิน

 

“ ไปเหอะ เดี๋ยวก็ตกเครื่องพอดี ” ผมตัดบท ก่อนจะเข้าไปสวมกอดแม่ จะไม่ได้เจอกันตั่งอาทิตย์หนึ่งคิดถึงแย่เลย
“ ไปแล้วนะครับพ่อต๋อย ” ผมยังไม่ทันจะยกมือไหว้ลาพ่อต๋อย  พ่อก็ลากผมเข้าไปกอดเบาๆ

“ เที่ยวให้สนุกนะ ” ..รอยยิ้มของพ่อต๋อยอบอุ่นจังครับ ไม่เหมือนรอยยิ้มหน้าหมั่นไส้ของลูกชายพ่อเลย

 

……………………………………………………………………..

 

“ กลัวความสูง แต่ทำไมนั่งเครื่องบินได้ ” จะล้อกันหรือไงห๊ะ เอ๋อเอ๊ย ..แต่ไม่อยากต่อคำหรอก ยกนี้ผมยอมคุณ

“ ก็เวลาอยู่ในเครื่องบินมันไม่รู้สึกว่าสูงนี่ ”

 

เราไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก เพียงแต่หยิบไอโฟนขึ้นมาผลักกันถ่ายรูปเล่นอย่างที่ทำกันประจำ

“ อัพรูปคู่หน่อยไหม ”

“ ยิ้มอะไรคชา เด๋วก็ได้เป็นข่าว ”

“ ก็เป็นอยู่แล้วนี่ ” ผมแกล้งแหย่ไอ้คงข้างๆไปงั้นแหละครับ ไม่กล้าอัพจริงๆหรอก 

“ อาทิตย์นี้จะไม่เล่นทวิต หายตัวกันไปเลยดีไหมเต๋า ”

เต๋าหันมามองหน้าผม สายตายากจะเดาความหมาย มือหนาลูบหัวผมเบาๆ   “ ก็ดี ”

 

ยังไงซะเครื่องบินก็คือยานพาหนะ และยานพาหนะกับคชามารวมกัน ก็เท่ากับหลับ

แล้วยิ่งบวกด้วยกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆของคนข้างๆ ทำเอาผมชักจะง่วง จริงๆซะแล้ว

“ ต๋าว.. ชานอนนะ ” คงไม่ต้องรอคำตอบ รู้ว่ายังไงก็ต้องยอม ผมชอบนอนซบไหลคนข้างๆ 

อ้อนงั้นเหรอ ..ไม่รู้สิ บางทีก็แค่รู้สึกสบายใจเท่านั้นเอง

ก่อนจะจมลงสู่ห่วงนิทรา สัมผัสอุ่นๆสุดท้ายที่มือ .. “ ชามือเย็นนะ หนาวเหรอ ” ผมได้ยินเสียงนั้นด้วยสติลางเลือน แต่สัมผัสอุ่นที่มือช่างชัดเจน ..คงจะเรียกว่าอ้อนแหละ ..ใช่ไหมนะ?

 

.......................................................................................................................

 

 

 

ได้แต่เจ็บใจว่า ทำไมผมต้องมาที่นี้ ทำไมต้องมาเดินหลงอยู่ในประเทศที่ไม่รู้จัก ไม่มีแม้แต่คนจะสนใจ ผมไม่ได้อยากมาที่นี้ด้วยซ้ำถ้าไม่ใช่เพราะใครคนหนึ่งร้องขอให้ผมมาเป็นเพื่อนมัน

ผมยกมือปาดน้ำตาไล่ความพร่ามัวเพื่อมองป้ายถนน  


edit @ 1 Jan 2012 02:52:29 by ประกาศ!! เป็ดหาย :: เป็ดคุณหละ หายด้วยรึเปล่า?

Duckitect Studio คือสถาปนิกแบบเป็ดๆ
ทำโน้นทำนี้ไปทั่วแต่ไม่ได้ดีสักอย่าง - -"
 
วันนี้เลยจะมาโปรโมท web ที่เราทำขึ้นมาสำหรับรวมผลงาน ของตัวเอง
 
เป็นเว็บ Flash เว็บแรกในชีวิตที่ทำจริงจัง ถึงจะใช้เว็บ wix ทำก็เถอะนะ 555+
 
 
ยังไงก็ฝากเข้าไปดู ติชมกันหน่อยนะจ๊ะ Smile
 
 
 
 
 
 
 
 
ทำเป็น Theme แนว Vintage เพราะความชอบส่วนตัวล้วนๆ
 
 

 

 

 

.............................  

ขอความเป็ดจงสถิตอยู่แด่ท่าน


edit @ 17 Jul 2011 22:40:58 by ประกาศ!! เป็ดหาย :: เป็ดคุณหละ หายด้วยรึเปล่า?

edit @ 19 Jul 2011 23:52:04 by ประกาศ!! เป็ดหาย :: เป็ดคุณหละ หายด้วยรึเปล่า?

ถ้าพูดถึงสาว Y [Yaoi] หรือสาว Fujoshi  ก็คงไม่พ้นนึกถึงญี่ปุ่น เกาหลี แถบเอเชียบ้านเรา
เราเองก็เป็นสาววายคนหนึ่งที่ไม่เคยคิดจะจิ้นหนุ่มฝรั่งใดๆเลยนอกจากหนุ่มเอเชียเท่านั้น
เพราะถ้าพูดความน่ารักหละก็ ชนะเห็นๆ 
 
 
 
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นของวันนี้!!!
 
หลังจากห่างหายการเขียนบล๊อกไปนานมากๆ 
ก็พาร่างเน่าๆของตัวเองไปประสบพบเจอเรื่องต่างๆมากมาย
แต่ก็ยังไม่มีอะไรหน้าสนใจมากพอที่จะเอามาเขียน
จนกระทั่งเมื่อราวๆ เดือนหนึ่งที่ผ่านมา
 
 
เราก็ได้ไปชมภาพยนต์ที่รอคอยมานานแสนนาน THE SOCIAL NETWORK
หลังเห็นตัวอย่างครั้งแรกมาได้ชาติเศษ และอุทานกับตัวเองเบาๆว่า
 
 
 
"นี่คือตัวอย่างหนังที่ตัดต่อได้ประทับใจที่สุดตั่งแต่เคยดู"
 

จนกระทั่งมานั่งอ่านคำวิจารย์จากเว็บนอก ดูผลตอบรับตามเว็บวิจารย์หนัง
ที่ได้คะแนนดีเสียเหลือเกินจนดูไปแล้วไม่ว่ายังไงก็เต็งออสก้าชัวร์

 
*ไม่ใช่ใบปิดหนังทางการ อันนี้แฟนหนังทำให้ฉลองที่ไปกวาดรางวัลมา
 
[คุณรู้ไหมอะไรเจ๋งกว่าการชนะรางวังสมาคมนักวิจารณ์สักรางวัล
.... กวาดรางวัลสมาคมนักวิจารณ์ทุกสถาบัน]
 
 
ดูครั้งแรกเสร็จ อยากจะยืนขึ้นปรบมือในโรงเสียจริง
ประทับใจทุกอย่างทั้งฝีมือการแสดงของนักแสดงทุกคน บทสนทนาอันเฉียบคม
และตลกอย่างร้ายกาจการตัดต่อและถ่ายภาพที่หน้าประทับใจ เพลงประกอบยอดเยี่ยม
 
 
ลงตัวไปเสียทุกอย่างสมกับการรอคอย...แน่นอนว่าในตอนนั้น
เราไม่คิดจะจิ้นเลยจริงๆ ก็บอกแล้วหนุ่มฝรั่งมันไม่ใช่เสปก 
 
กลับมาบ้านก็ยังรู้สึกว่าอยากดูอยู่ วันต่อมาเลยไปจัดอีกสักรอบ
เพราะพูดกันเร็วมากอ่านซับไม่ค่อยทัน ต้องกลับไปเก็บให้ครบทุกเม็ด
เป็นพวกดูหนังแล้วชอบตีความ
 
 
อาทิตย์ต่อมาก็ชวนพี่สาวไปดูอีก คราวนี้จำบทสนทนาได้แล้ว ไม่ต้องอ่านซับ
จะได้มีเวลาจ้องหน้านักแสดงอยากดูพวกสีหน้าแววตา
แน่นอนว่าไม่ได้จิ้น จะเอาไปตีความเฉยๆ  555
 
 
และด้วยความบ้าขนาดหนัก ก่อนปีใหม่ ก็ไปดูอีกสักรอบ 
บอกได้เลยว่านอกจากรักแห่งสยาม นี่เป็นเรื่องแรกที่เข้าไปดูในโรงเกินสองรอบ
รักแห่งสยามยังดูแค่ 3 รอบแต่เรื่องนี้จัดไป 4 หมดเนื้อหมดตัวเลยทีเดียว
 
 
 
 

อาจจะส่งสัยว่ากล่าวมาทำไมยืดยาว เกี่ยวอะไรกับสาว Y ???
เอาหน่า ก็แค่อยากโปรโมทหนังดราม่า ประชันคำพูดแสบๆ ว่าที่ออสก้าเท่านั้นเอง


เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า.......
เมื่อไปดูหนังสักเรื่องที่ชอบมากๆ พอกลับมาเราก็จะเริ่มค้นหาข้อมูลในเน็ต
ค้นในอากู๋ไปมา ก็ไปสะดุจตาเข้ากับ blog ภาษาอังกฤษ ที่แปลเป็นไทยแบบงูๆปลา
ประมาณว่าเกี่ยวกับ
 
Jesse Eisenberg [รับบท Mark ผู้ก่อตั่ง FB เศรษฐีพันล้านที่อายุน้อยที่สุด]
 
 
 
 
และ Andrew Garfield [รับบทเพื่อนรักเพียงคนเดียวผู้ร่วมก่อตั่ง FB ที่โดนหักหลัง]
 
 
 
blog ที่ว่านั้น ก็แนวๆเอามาจับคู่กัน ทำให้ต่อมวายของเราทำงานต้องขอเข้าไปดูสักหน่อย
 
สิ่งที่เราสนใจอยากแรกเลยคือ ฝรั่งเค้าก็มีอะไรแบบนี้ด้วยแหะ 
มันเป็นความรู้สึกแบบอึ่งนิดๆ ประมาณว่ามานั่งดูฝรั่งทำตัวเป็นสาววายเนี่ยนะ ...เข้ากันตรงไหน??
 
 
และได้เจอสับคำว่า Bromance  เห็นบ่อยๆในบล๊อก
พอลองหาดูก็เลยเข้าใจว่ามันคืออะไร
 
 
Bromance = bro or brother  + romance
 
http://en.wikipedia.org/wiki/Bromance
 
 
อ่อมันเป็นเช่นนี้นี่เอง จะว่าไปก็คงคล้ายๆ Yaoi  ในรูปแบบฝรั่งหละนะ 
 
แน่นอนว่าสาววายอย่างเราย่อมไม่พลาดที่จะเข้าไปคลุกคลี
แม้ภาษาอังกฤษจะมิค่อยเเข็งแรงก็ตาม
 
 
แหล่งซ่องสุมกำลังในครั้งนี้เป็นเว็บเก๋ๆ ที่ส่วนตัวเราคิดว่ามันรวมเอาพวก twitter facebook flickr
เข้าไว้ด้วยกันและออกมาเป็นเว็บที่ชื่อว่า tumblr หลายคนอาจจะเคยเห็นเเว๊บๆ อยู่บ้าง
 
เท่าที่เห็นเมืองนอกแถวอเมริกาฮิตหน้าดู แต่มันยังไม่เดินทางมาฮิตในไทยเท่านั้นเอง
เราตัดสินใจสมัครเว็บและเข้าไปตามดู ว่าไอ้สาววายฝรั่งเนี่ยมันเหมือนบ้านเรารึเปล่า
 
และส่วนตัวแอบชอบ Jesse Eisenberg และ Andrew Garfield จากในหนังมาก 
ลองไปเรียนรู้วัฒนธรรมการจิ้นเค้าหน่อยก็ไม่เลว ฝึกภาษาอังกฤษแบบมีความสุขไปในตัว 555
 


ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่ขอโปรโมทเลยว่า  
 
 
บล๊อกนี้ตั่งขึ้นมาเพื่อหาพวกจิ้น
Jesse Eisenberg และ Andrew Garfield อย่างแท้จริงๆ 
 
 
การได้เข้าไปพยายามคลุกคลีอยู่สองอาทิตย์กว่าๆ นอกจากจะหลงรัก tumblr แล้ว
ตอนนี้ยังเป็นแฟนของคู่ Andrew x Jesse อย่างเหนียวแน่น
 
 
คุณอาจจะคิดว่าก็แค่ดาราฝรั่งทั่วๆไป
 
ที่คนหนึ่ง andrew หนุ่มอังกฤษว่าที่ Spider man คนใหม่ [อันที่จริงก็เริ่มถ่ายทำแล้วหละ]
ผู้ผ่านบทดราม่าหนักๆมามากมาย ฝีมือการแสดงหน้าจับตามอง   
 
และอีกคนหนึ่ง jesse หนุ่มหัวหยิก ลุคเด็กเนิร์ด ไม่หล่อ ดูยังไงก็ไม่หน้าจะถูกใจสาวไทย นอกจากฝีมือการแสดงที่โคดเจ๋ง อารมณ์ขันอย่างร้ายกาจ และความคิดไม่เหมือนใคร
 
 
แต่ถ้าคุณได้ลองมาสัมผัสบทสัมภาษณ์ของพวกเขาแล้วหละก็
นั่นแหละ bromance
 
 
 
ไว้หลังส่งโปรเจคจะมาบอกเล่าบทสนทนาที่ไม่ต้องเสียเวลาจิ้น ของทั้งคู่มองลองดูกันนะ
แค่อยากจะบอกว่าคู่นี้มันน่ารักเกินไปไม๊ 
 
 
 
ขอปิดท้ายด้วย ภาพน่ารักๆของสองหนุ่มเป็นน้ำจิ้มไปก่อน หวังว่าจะมีคนสนใจติดตาม 
 
 
 
 
ถึงไม่หล่อมาก แต่ความสัมพันธ์ขอสองคนนี้น่ารักโคด คอนเฟิร์ม 555
 
 
 
 
 
 
 
 


 
 
แค่นี้ก่อนแล้วกัน รูปแจ่มๆ ไว้คราวหน้า 
 
อยากรู้ว่าจะมีใครชอบเหมือนเรารึเปล่านะ แต่คงยากแหะ - -"
 
 
 

edit @ 13 Jan 2011 02:42:38 by ประกาศ!! เป็ดหาย :: เป็ดคุณหละ หายด้วยรึเปล่า?

อีกวันเดียว! ก็จะถึงวันแม่กันเเล้ว

เลยถือโอกาสประเดิมเขียนบล๊อกครั้งแรกซะเลย (หลังจากสมัครทิ้งไว้นานข้ามชาติ - -")

 

ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่งานถาโถม อาจารย์ให้ส่งงานวันที่  13 สิงหา!?!

ดังนั้นความฝันที่จะกลับบ้านต่างจังหวัดอันห่างไกลถึง 7 ชั่วโมงโดยประมาเป็นอันล้มเลิกไป

 

ในเมื่อไม่มีโอกาสกลับบ้านไปกราบตักแม่ เวลากับกระเป๋าสตางค์ก็มีอยู่น้อยนิด

 ดังนั้น ของทำมือ ให้ด้วยใจ หน้าจะเป็นสื่อแทนส่งไปให้แม่ได้ดีที่สุด ณ ตอนนี้

 

 

มาเริ่มกันที่อุปกรณ์ น้อยชิ้น สามารถกาได้ในห้องของตัวเอง 

 

 

ต่อไปเป็นขั้นตอนการทำอย่างง่ายๆ 

ที่อธิบายด้วยรูปแบบขี้เกียจ สองขั้นตอนด้วยกัน

1. วาดทุกสิ่งที่ต้องการนำเสนอ ไม่ต้องลวดายเยอะ ตอนกรีดด้วยคัตเตอร์จะทรมาณมาก 555

2. ใช่คัตเตอร์กรีดทุกอย่างออกมาตามรูปที่ร่างไว้ ใจเย็นๆไม่ต้องรีบ

ไม่งั้นอาจจะเสียชิ้นส่วนของนิ้วได้นะเธอว์

3. นำชิ้นส่วนมาประกอบกันเป็นชั้นๆ (ในกรณอยากให้เกิดองศาแปลกๆ

ลองตัดกระดาษมาค้ำด้วยหลังแล้วบิดๆดู)

4. ทำฐานมาใส่ให้เรียบร้อยก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์หละนะ

ส่วนจะระบายสี ใส่ข้องความอะไรก็ทำกันก่อนติดหละ 

  

 

 

อันนี้ทำตัวหลักเสร็จ ซึ่งมีคุณแม่ รถเข็น และ เราเอง

 

 

 ภาพเบื้อหลัง ส่วนที่ติดค้ำยัน 55

 

เสร็จสมบูรณ์ในมุมต่างๆ

 

 

 

 

ปิดท้ายด้วยการ์ตูนแถม!!

บ่อยครั้งที่เรามักลืมวันเวลา เมื่อต้องจดจ่อกับอะไรสักอย่าง หรืองานมากๆ

ยังไงซะก็อย่าให้มันมากจนลืมใส่ใจคนสำคัญของเราด้วยหละ ^^=

 

 

 

ปล. วันแม่ใครอยู่บ้าน หรือได้กลับบ้าน ก็อย่าลืมสวัสดีคุณแม่ตอนเช้า ยิ้มให้คุณแม่

พูดจากันดีดี กอดคุณแม่ บอกรักคุณแม่กันด้วยนะคะ จะไม่บอกหรอกว่าให้ทำทุกวัน

คนเรามีเหตุผล ปัจจัยที่แตกต่างกันไป แต่อย่างน้อยวันพิเศษแบบนี้

แค่ทำให้แม่มีความสุขก็คงเป็นของขวัญที่วิเศษที่สุดแล้ว  

edit @ 13 Aug 2010 13:38:45 by ประกาศ!! เป็ดหาย :: เป็ดคุณหละ หายด้วยรึเปล่า?